مشار ، مؤلفين 2 / 610 براى كارهاى چاپيش در 17 بند ؛ اصفهان 1 / 71 ، 72 . ترجمه‌ى وفيات الاعيان . ابن خلگان - منظر انسان . ترجيح الفضايل . ن . استورى ، تذكره 1268 ؛ آصفيه 3 / 662 ش 100 . تركيب‌بند كرامت . بلهار . در كرامتهاى شيخ عبد القادر ، به نظم . مخطوطات ، زور 183 . ترويحيه . از محمد هادى فرزند عبيد اللّه مجددى ، ( د 1121 يا 1123 ق ) . در احوالات پدر خود خواجه محمد عبيد اللّه مجددى ( د 1037 - 1083 ق ) فرزند خواجه محمد معصوم فرزند مجدد الف ثانى . مشترك 3 / 1429 فهرست كارهايش در 6 بند ؛ پيشگفتار چاپ « حسنات الحرمين » ص 50 زندگىنامه و فهرست كارهايش در 6 بند . تسلية الاخوان . عطا ملك جوينى ، علاء الدين فرزند بهاء الدين محمد و برادر كوچك شمس الدين صاحبديوان جوينى . و از هموست « جهانگشاى جوينى » ( هف 2 / 945 ) و اين را در اواخر زندگى خويش ، در شرح مصايب خود نگاشته است . صفا 3 / 1213 ؛ نفيسى 1 / 136 . تسمية الابرار و تذكرة الاخيار . نصير الاسلام ميرزا محمد على كرمانى فرزند ميرزا حسين رفسنجانى . زندگىنامه است به ترتيب الفبايى از « الف » تا « ها » دانشمندان همروزگار را نيز در بردارد . دانشگاه 12 / 2699 ش 2 / 3691 . تشريف الفقرا : حقيقت سراهيه . غلام محيى الدين بخارايى لاهورى ( 1146 - 1241 ق / 2 - 1734 - 5 - 1826 م ) . نگارنده از پيروان گروه نوشاهيان بوده است . و مثنوى « وحدت‌نامه » را نيز در سال 1236 ق / 20 - 1821 م سروده است . اين اثر دربارهء پيران نوشاهى ، به‌ويژه نوشه گنج‌بخش بنيادگذار گروه ( 959 - 1064 ق ) و زنجيرهء سراهيه و سهرورديه است . و در سرآغاز آن مىگويد گروه سراهيه منسوب به موضع سراه‌اند . سراهى ( سرايى ) تيره‌اى از مردم بومى سنداند و اين كتاب عمدتا دربارهء نوشاهيان آنان مىباشد . آغاز : تشريف الفقرا عرف رسالهء حقيقت سراهيه . بسمله . الحمد للّه العلى العظيم و الصلاة . . . فقير غلام محيى الدين لاهورى ، مىگويد اى يار ابتداى مردم سراهى از موضع سراه است . مشترك 11 / 1005 ( 1 نسخه ) ؛ نوشاهى كتاب‌شناسى 3 / 91 . التصفيه فى احوال المتصوفه . عبادى - بخش عرفان . تصوير عبرت . از محمد عبد القدير خان ( مشار ) يا محمد عبد القادر خان ( استورى ) زندگىنامه‌ى بىبىغورى جهان است . در مدرس ، 1922 م ، 92 ص چاپ شده است . استورى ، تذكره 1355 ؛ مشار 1 / 1360 همان چاپ . تقصار جيود الاحرار من تذكار جنود الابرار . نواب محمد صديق حسن خان ( د 1890 م ) زندگىنامه‌ى پيران است . در بهوپال 1295 / 1878 م چاپ شده . استورى ، تذكره 1347 ؛ پاكستان و هند 5 / 571 .